Wetenschappelijk onderzoek

De wetenschappers Becker en Nordenström hebben in de jaren tachtig van de vorige eeuw aangetoond dat elektro-medische behandeling met gunstig resultaat mogelijk is.
Mercola en Kirsch (1995) deden vervolgonderzoek en noemden de aanpak als eersten "Microcurrent Electrical Therapy". Uit hun bevindingen bleek dat Microcurrent Electrical Therapy weinig of geen bijwerkingen heeft en de cellulaire fysiologie en groei stimuleert.

ATP (adenosine triphosphaat) werd in 1929 door Lohmann ontdekt, maar pas in 1961 toonde dr. Peter Mitchell aan hoe een stroom van positief geladen waterstofdeeltjes verantwoordelijk is voor de aanmaak van ATP in de levende cel. Een ontdekking waarvoor hij in 1978 de Nobelprijs ontving. De mechanismen van de ATP-synthese werden achterhaald door Prof. Paul D. Boyer en dr. John E. Walker; een prestatie waarvoor zij in 1997 werden onderscheiden met de Nobelprijs voor Chemie. Dat Microcurrent Electrical Therapy de aanmaak van ATP in cellen met 500% doet toenemen is een feit welk door dr. Ngok Cheng in 1982 geconstateerd werd.

De micro gelijkstroom (optimum tussen 500 - 800 µA) van de applicatie van Micro Electro Methodiek de stimulatie van het actie potentiaal resulteert in een verhoogde H+ concentratie, wat de ATP aanmaak met 800% doet toenemen (prof. van Papendorp, Joubert 2000). Deze sterke ATP productie maakt, in combinatie met het gemeten toegenomen aminozuurtransport, de verhoogde eiwit synthese met 80% inzichtelijk (Ngok Cheng 1982).

De verdere positieve werking die van deze M.E.T.-stroom uitgaat, bij m.n. reuma, artrose, fibromyalgie, acute blessures en vele vormen van zenuwpijn, laat zich verklaren door de viervoudige toename van ß-endorfine in het bloed (prof. van Papendorp, Maritz en Dippelaar 2000).

Bronvermelding:

* Introduction action Potential currents: Phyllis Berger
* South African journal of Anaesthesiology and Analgesia

Wetenschap

Contra Dolor^®